سوره نشان مىدهد كه تفسير آن به « معاد » از همه برترى دارد . ولى در روايات زيادى كه از طرق اهل بيت ع و بعضى از طرق اهل سنت نقل شده ، « نبا عظيم » ( خبر بزرگ ) به مساله ولايت و امامت امير مؤمنان « على » ع كه مورد اختلاف و گفتگو از سوى جمعى بود ، يا به مساله « ولايت به طور اعم » تفسير شده است . اين روايات گاه از خود على ع ، و گاه از امامان ديگر ع نقل شده كه به عنوان نمونه سه روايت را در اينجا مىآوريم : 1 - روايتى است كه حافظ محمد بن مؤمن شيرازى كه از علماى اهل سنت است نقل كرده كه رسول اللَّه ص در تفسير * ( عَمَّ يَتَساءَلُونَ عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ ) * فرمود : منظور ولايت على است كه از آنها درباره آن در قبر سؤال مىشود ، و هيچكس در شرق و غرب عالم ، در بر و بحر از دنيا نمىرود مگر اينكه فرشتگان از او درباره ولايت امير مؤمنان ع بعد از مرگ پرسش مىكنند ، و به او مىگويند : دينت چيست ؟ پيامبرت كيست ؟ و امامت كيست ؟ ( 1 ) . 2 - در حديث ديگرى آمده است كه روز جنگ صفين مردى از لشكر شام در حالى كه سلاح بر تن پوشيده ، و قرآنى حمايل كرده بود ، وارد ميدان شد ، و سوره * ( عَمَّ يَتَساءَلُونَ عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ ) * را تلاوت مىكرد ، على ع شخصا به ميدان او آمد و به او فرمود : ا تعرف النبأ العظيم الذى هم فيه مختلفون « آيا مىدانى نبا عظيمى كه در آن اختلاف دارند چيست » ؟ ! آن مرد در جواب گفت : نه ، نمىدانم ! امام فرمود : انا و اللَّه النبأ العظيم الذى فيه اختلفتم و على ولايته تنازعتم ، و عن ولايتى رجعتم بعد ما قبلتم . . . و يوم القيامة تعلمون ما علمتم

--> ( 1 ) « رسالة الاعتقاد » ابو بكر محمد بن مؤمن الشيرازى ( طبق نقل احقاق الحق جلد 3 صفحه 484 ) .